Od paru lat Mochowo może się poszczycić własną kapelą. Zespół gra i spiewa dawne utwory biesiadne. Twórcą i zarówno "głową" zespołu jest Jan Lis, który jest również kapelmistrzem Orkiestry Dętej w Mochowie. Przyśpiewnki w wykonaniu kapeli możemy posłuchać na corocznych dożynkach, piknikach oraz innych uroczystościach w Mochowie. Serdecznie zapraszamy.

Wieś na Pojezierzu Dobrzyńskim. O jej odległych tradycjach dziejowych świadczą znajdowane fragmenty XII-wiecznej ceramiki pochodzące z grodziska w pobliskim Cieślinie. Z przeszłości zachował się późnogotycki kościół parafialny z 1453 r., ufundowany przez Andrzeja Borzewskiego posesora wsi Borzewo, zaprojektowany na planie prostokąta, ustawiony szczytem do drogi. Mimo wielokrotnych przeróbek na zatracił pierwotnych cech mazowieckiego gotyku. W narożnikach opięty jest szkarpami, a rombową dekorację ścian tworzy cegła palona kładziona na przemian z czerwoną. wystrój wnętrza barokowy. Na szczególną uwagę zasługuje późnobarokowa rzeźba Matki Boskiej Skępskiej. Do zabytków należy również drewniana czworoboczna dzwonnica z XVIII w., o konstrukcji słupowej, zwieńczona dachem krytym gontem. W pobliżu wsi dwie ludowe figury przydrożne z poł. XIX w.Kościół i parafia w Bożewie wcześniej należał do dekanatu dobrzyńskiego. Do parafii należały m.in. wsie: Łukoszyno Biki, Łukoszyno Borki. Łukoszyn Wielki należał wtedy do parafii w Bądkowie. W Łukoszynie Bikach JP Sebastian Łukowski (dał sumę na reperacje kościoła), kolator J.W. Imć. P Nakwask, podkomorzy wyszogrodzki. Do grunt plebańskich m.in. Obręb, Głuchowo, Będorzyno. W 1775 roku proboczem był ks. Bartłomiej Palmowski ur. 1715 w diecezji Warmińskiej. Borzewo – pisane w dokumentach z XVIII i XIX w. Zmiana nazwy nastąpiła dopiero po zarzuceniu rosyjskiej cyrylicy, na Bożewo. Nazwa może pochodzić od „boru”. W XV wieku spotyka się przydomek „Borek”. Z pewnością od Borków nazwę wzięły Borki (Łukoszyno-Borki), ale czy Borzewo wzięło nazwę od imienia własnego, od osadnika?

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.

Miejscowość słynie z zabytkowej zagrody młynarskiej z 1. poł. XIX wieku, w skład której wchodzi XIX wieczny drewniany młyn wodny na Skrwie (zachowały się kaskady spiętrzające wodę) oraz dom młynarza. W pobliżu młyna, po drugiej stronie grobli znajduje się kamienny pomnik, pod którym według miejscowego przekazu pochowani są powstańcy styczniowi z 1863 roku.

Kościół w Żurawinie – murowany, zbudowany został w 1902 roku. W ołtarzu głównym znajduje się słynny z łask obraz Matki Boskiej Żurawińskiej malowany na desce z XVIII wieku. Żurawin jest miejscem pielgrzymkowym znanym z głównego odpustu w pierwszą niedzielę po 6 sierpnia, na który przybywają licznie wierni z okolicznych parafii. Otoczenie kościoła i Kaplicy w Żurawinie należy do najbardziej malowniczych i ciekawych turystycznie zakątków Gminy Mochowo. Kult Matki Boskiej Żurawińskiej rozwinął się pod koniec XVIII wieku z związany był ze źródełkiem, które miejscowa ludność uznała za cudowne i wzniosła nad nim istniejąca do dziś kaplicę.

Drewniany kościół w Mochowie (pierwotna świątynia drewniana nie zachowała się do dzisiaj) pochodzi z 1684 roku. Świątynia posiada cenne barokowe wyposażenie wewnętrzne ze średniowiecznym obrazem Matki Boskiej Śnieżnej malowanym na desce w końcu XV stulecia.